Ikke meedoen met de oranje gekte? Helemaal gekleed in het oranje en dan luidkeels “Hup Holland Hup” roepen? I don’t think so. Dat was ik 2jr geleden. Nu schiet er van mijn principes niet veel meer over. Inderdaad, Nikita heeft het voor elkaar gekregen om geheel gekleed in de kleuren van Holland, te staan supporteren voor het Nederlandse elftal terwijl ze de typische voetballiedjes meebrult “Wij worden kampioen … wij houden van oranje …”. Zucht … hoe is het zover kunnen komen?!

Nu moet ik toegeven dat ik bij de eerste wedstrijd nog alle vertrouwen had dat Oranje ver ging geraken. Bij de 2de was dat al iets minder en bij de 3de hoopte ik zelfs stiekem dat Portugal doorging i.p.v. Nederland. Vanaf nu supporter ik trouwens resoluut voor Spanje. Maar shhhhh …. dat mag ik hier natuurlijk niet luidop zeggen Langs de ene kant is het best wel jammer dat Nederland niet doorgaat want het is eigenlijk leuk om te zien en om deel van uit te maken, van die Oranje Gekte. Nu ja, mijn kleedje gaat mee terug naar Belgie en mischien kan ik het binnen 2jr nog eens opnieuw uit de kast halen!

M’n lange reis van 5weken-2 continenten-10 vluchten zit erop! Jammer want het is de moeite geweest. Australie is een prachtig lang, en 3wkn is veeeel te kort om veel te kunnen bezoeken, maar toch hebben we er van genoten. Eerst samen met de ouders erbij gezellig met de campingvan rondgetrokken in Cairns, en daarna nog even wat quality time met mijn zusje doorgebracht. Voor meer details en voor de mooie foto’s stuur ik jullie door naar Inka’s blog, die alles dag per dag heeft beschreven! Ik zou het zelf niet beter kunnen verwoorden (en ben te lui om het te proberen), dus daarom, allen daarheen! http://inkavanwonterghem.reismee.nl/reisverhaal/191806/bezoek-van-mijn-ouders-en-grote-zus/

En dan daarna richting Montreal in Canada voor de trouw van Marie-Renée: mijn beste vriendin sinds ik 11jr was en we elkaar voor het eerst zagen op de introductie dag in Union School, Haiti! Ik ben een weekje eerder toegekomen zodat ik hen nog kon helpen met de laatste details en zodat we uiteraard nog voldoende tijd hadden om mijn outfit als bruidsmeisje bij elkaar te zoeken. Grappig detail: nadat we letterlijk tientallen winkels waren binnen-en buitengegaan zonder resultaat vonden we dan uiteindelijk toch het kleedje in de exact juiste kleur; en net diezelfde winkel heeft 1 dag later last gehad van de hevige regenval waardoor alle kledij beschadigd was! Van goede timing gesproken! Hun trouw zelf was fantastisch, zo een mooie romantische dag, ik krijg er bijna weer tranen van in mijn ogen door er nog maar aan te denken. Het was heerlijk om het eens van zo dichtbij mee te maken aangezien ik nu echt deel uitmaakte van de bridal party. Marie en Olivier zagen er zoo gelukkig en verliefd uit, er zijn ontzettend veel traantjes van geluk gevloeid, mijn speech is goed verlopen, het feestje was leuk, …. Een trouw en een koppel om jaloers op te zijn!

Nu mijn reis achter de rug is, is het ook officieel aftellen begonnen voor m’n teruggreis naar Belgie. 7 augustus is het zover, nog5 weken werken …. and that’s it

Ik kijk er nu al met gemengde gevoelens tegenaan, dat vertrek. Soit, eerst ga ik volop genieten, dit w-end naar fantastische optreden van Juanes geweest en vanavond DJ Chuckie, veel naar het strand gaan, en vooral heel veel dansen!! Dit wordt dus waarschijnlijk m’n voorlaatste update op de blog, daarna nog eentje over het afscheid en dan zit ook dit verhaal er definitief op voor mij.

Ayó! Nikita